کاسپر در پرتابل بالاترین توسل به خاندان پیامبر را شرک ندانسته و دلایلی آورده که در اینجا قسمت اول آن و پاسخ خودم را می‌آورم:

کاسپر:

این درست است كه خدا بی‌نیاز است، اما این حق را از او سلب نمی‌كند كه برای خود باب و واسطه‌ای قرار دهد.

اگر هم باب و واسطه‌ای قرار داد، نشانه‌ی نیازمند شدن او نیست، چرا كه خدا امر به عبادت هم می‌كند و از آن بی‌نیاز است.

اگر شیعه گفت كه ما امامان را مستقل از خدا می‌خوانیم و آنها قدرتی مستقل از خدا دارند، این شرك است، اما ما امامان را می‌خوانیم چون اعتقاد داریم كه خدا خود، آنها را واسطه‌ی خویش قرار داده است كه البته این به طور نقلی قابل بحث است و از نظر عقلی هم مشكلی ندارد.

آزاد:

هم نوع عزیز، مواردی که مطرح کردید را یک به یک نگاه کنیم:

• شما گفتید خدا حق دارد برای خود واسطه مقرر کند، و از این لحاظ بی‌نیازی او خدشه بر نمی‌دارد، همان گونه که امر به عبادت می‌کند، اما از عبادت مخلوق بی‌نیاز است.

آنچه من از بخش نخست کلام شما برداشت کردم این بود. آیا مسئله وساطت و امر به پرستش در موازات هم هستند و می‌توان این استدلال را محکم شمرد؟ شما با وارد کردن مفهوم بی‌نیاز خواسته‌اید اثبات کنید که همانندی‌ای میان امر پرستش و وساطت وجود دارد. سعی می‌کنم این تفسیر پیچیده شما را باز کنم.

گزاره نخست: خدا بی‌نیاز از عبادت مخلوقات است؛ اما آن‌ها را امر به عبادت خود می‌کند و به تنبه مشرکین وکافرین می‌پردازد.

گزاره دوم: خدا بی‌نیاز از واسطه است؛ اما امور خود را با واسطه انجام می‌دهد و از جمله برای شنیدن حاجت مردم پیشوایانی را مقرر کرده تا بشر به آن‌ها بگوید از خدا چه می‌خواهد.  

چگونه می‌توان این دو گزاره را ترکیب کرد و به گزاره شما رسید؟ توحید تمرکز و حرکت دل به سمت مرکز دایره خلقت است، زمانی که شما فرد دیگری را واسطه قرار می‌دهید تمرکز و حرکت حس شما به سمت آن شخص منحرف می‌شود. نوری که از کهکشان‌ها به سمت خورشید می‌آید تحت گرانش سیارات پیرامون قرار می‌گیرد. اگر سیاره‌ای نباشد، نور مستقیم به خورشید می‌رسد. این مفهومی بسیار بدیهی و اولیه است.  

هدف توحید این است که ما دریابیم خدا حاکم بر زندگی ما و سازنده آن است. بنابراین، صادقانه حضور او را ببینیم و بگوییم: اهدنا الصراط المستقیم. زمانی که فریاد می‌زنیم یا مهدی ادرکنی، آیا این یعنی خدا اینجاست؟ و تمرکز ما به مرکز است؟

باور بفرمایید هیچ آدم عاقلی با سیم برهنه بازی نمی‌کند. شما هزار مرتبه در محمد خدا را ببینید،‌ بار هزار و یکم محمد را خواهید دید. دنبال سر و سر جستن با ائمه یا جبرئیل و دیگر فرشتگان در حیطه عقل‌هایی جا می‌گیرد که سلطنت خدا را نمی‌بینند.